តូចតន់មាសបង - អៀង វុត្ថា & តន់ ច័ន្ទស៊ីម៉ា

តូចតន់មាសបង - អៀង វុត្ថា & តន់ ច័ន្ទស៊ីម៉ា

https://youtu.be/RP3j3rWE5a0

1.    តូចតន់មាសបង

2.    តាំងយូស្នេហ៍

3.    ស្នេហ៍លើពសុធា 

4.    ជម្រកស្នេហ៍

5.    ចន្ទចាកមេឃ

5.

tUctn;masbg vutßa ft. c½nÞsuIm:a

taMgyUesñh_ vnñI ft. vicäika

esñh_elIBsuFa munñIl½kç ft. cnÞRta

CRmkesñh_ vnñI ft. vl½kç

cnÞcakemX vutßa ft. eGNa

គ្រាន់តែងនិពន្ធខុសដែរមែន? 

១/ និពន្ធសរសេរបងថាមិនសម            បងផឹកពិតហំជាងខ្ញុំអ្នកស្មេរ 

ស្រាសស្រាថ្នាំស្រាបៀជាកេរ      ស្រុកយើងស្រុកគេមានច្រើនហៀរហូរ។

២/ ស្រាសស្រាថ្នាំមានមេដំបែ              គាត់ថាកេរខ្មែរថែទុកពេញពោរ 

ស្រាបៀផងដែលៗគេបញ្ចូល                ប្រាង្គខ្មែរបញ្ឈរបង្អួតទេសចរ។

បន្ទរ/ គ្រាន់តែងនិពន្ធពិតមានកំហុស     សូមទោសផងចុះបើខុសមាត់ក 

តែប្អូនសូមផ្តាំដូចសុំអង្វរ                     បងឈប់បន្តផឹកស៊ីទៀតទៅ។

៣/ ស្រាសស្រាថ្នាំប៊ីយេរផងដែរ        បើបងគិតម៉ែហើយអាណិតឪ 

សូមបងលះបង់សុរាចេញទៅ              វាជាសត្រូវបំផ្លាញគ្រប់យ៉ាង៕

---------------+++----------------

បញ្ជាក់៖ 

+ សុរា (ន.)(សំ.),(បា.)(--រ៉ា)ទឹកស្រវឹង មានដើមកំណើតដំបូងបង្អស់ កើតអំពីព្រានព្រៃម្នាក់ឈ្មោះ សុរៈ។

+ ប៊ីយេរ អានថា ប៊ីយែរ (ន.)ឈ្មោះ មេរ័យ មួយប្រភេទ មានប្រភព ឯបរទេស (បារ. Bière) ខ្មែរភាគច្រើនហៅ មេរ័យ ប្រភេទនេះថា ស្រាបៀ (អ. Beer), អ្នកខ្លះហៅ ឡាប់យេរ, ខ្លះហៅ ឡាបយ៉េរ ក្លាយសំឡេងមកពី បារ. La bière នុះ ឯង។

+ មេរ័យ (ន.)(បា.),(សំ.)(មេរ៉ៃ) (មេរយ; មៃរេយ) ទឹកស្រវឹង ដែលធ្វើដោយត្រាំគ្រឿងផ្សំផ្សេងៗ (ដូច យ៉ាងទឹក ត្នោតជូរ ជាដើម, ទីទៃ ពី សុរា) : ផឹកមេរ័យ, វៀរចាកសុរា និង មេរ័យ

ថ្វាយព្រះពរ

សូមថ្វាយព្រះពរដល់ក្សត្រា                ទ្រង់ជាបិតានៃនគរ

កម្ពុជរដ្ឋឋិតនឹងន                        ដោយសារជំហរអង្គក្សត្រា។

ទូលព្រះបង្គំយើងខ្ញុំជា                 ប្រជានុរាស្ត្រនៃបិតា

កូនសូមបួងសួងអស់ទេព្តា                 ថ្វាយសាធុការទ្រង់សុខសាន្ត។

សូមគុណបារមីព្រះត្រ័យរត្ន               ស្វេតច្ឆត្រព័ន្ធព័ទ្ធថែសព្វឋាន

ប្រោះព្រំថ្វាយពរទ្រង់ក្សេមក្សាន្ត         រោគាសាមាន្យប្រាសចាកឆ្ងាយ។

សូមអង្គក្សត្រាគង់ជាម្លប់                ទាំងថ្ងៃទាំងយប់កុំបីក្លាយ

ត្រជាក់ត្រជំនែបនិត្យកាយ                 នឹងរាស្រ្តទាំងឡាយដរាបអើយ៕

និពន្ធដោយព្រះមហា ជួន វុឌ្ឍ

កែសម្រួលដោយព្រះមហា លាង សុវណ្ណ

វត្ត សំពៅមាស ក្រុងភ្នំពេញ

កិត្តិយសប្តីខ្ញុំ

កាលគ្រាដំបូងបងចូរសុំស្នេហ៍                ថាថ្នាក់ថ្នមថែលុះមរណា

ពេលបានកៀកកិតនែបនិត្យកាយា          ស្គាល់តែដបស្រាស្នេហាខុសមុន។

កាលណោះបងបានស្បថស្បែសច្ចា        មានទាំងលោកតាប្រោះព្រំទឹកមន្ត

ដល់ពេលអូនមានពពោះទម្ងន់                ចិត្តបងលែងធ្ងន់ធន់ដូចមុនឡើយ។

ពែងស្រាដបស្រាស្នេហាខ្សោយទុន         ដួងចិត្តប្រពន្ធទារុណឥតស្បើយ

មិនដឹងពេលណាខ្ញុំបានល្ហែល្ហើយ           ឱះឱ! ប្តីអើយអាណិតកូនផង។

មួយថ្ងៃក៏ផឹក ពីរថ្ងៃក៏ផឹក                        បងផឹករម្លឹកអ្វីដែរស្នេហ៍ស្នង?

អូនស្ទើរមិនជឿថានេះជាបង                  ផឹកទាល់ដាំដូងក្បាលជាប់នឹងដី។

បើបងផឹករឭកអនុសារ                           អូនក៏មិនថាឱ្យដែលណាប្តី

តែនេះបងផឹកលែងគិតធ្វើអ្វី                    ដាំក្បាលជាប់ដីមានឆ្កែលិឍមាត់។

កូនមួយ កូនពីរបងធ្វើឫកហំ                   បងពិតជាចំប្តីមានមុខមាត់

ទៅណាមកណាចិនរុំហ៊ុមព័ទ្ធ                  សរសើរគ្រប់មាត់ថាអាជាប់គុក។

បើអូនបានដឹងតាំងពីដំបូង                      ទោះបងលួងលោមដល់ក្នុងបន្ទប់

នឹងឆ្លើយថាទេទោះមានបន្ទុក                 អ្នកម្តាយឪពុកបង្ខំរៀបការ។

ខ្ញុំសុំស្មារលាប្តីកិត្តិយស                         រស់នៅមានឈ្មោះប្តីឥតបានការ

មិនចេះរកលុយចេះត្រឹមផឹកស្រា             ឱះឱ! ទេព្តាកុំឱ្យជួបទៀត៕

ថ្ងៃ សៅរ៍ ១កើត ខែមាឃ ឆ្នាំវក អដ្ឋស័ក ព.ស. ២៥៦០/ ២៨ មករា ២០១៧

មេត្តារៀមផង...!

នេះជាសំណេរ សរសេរពីការលួចស្រឡាញ់របស់បុរសម្នាក់ ដែលគាត់តែងតែអង្គុយលួចមើលនារីដ៏ស្រស់ស្អាតនេះជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ តាំងពីបុរសកំសត់ម្នាក់លួចចិត្តប្រតិពន្ធលើនារីកាលណាមក ធ្វើឲ្យដួងចិត្តរបស់គាត់ មានសេចក្តីញាប់ញ័រនៅក្នុងហឬទ័យរបស់គាត់ជាពន់ពេក។ កាលដើមឡើង គាត់គ្រាន់តែជាមនុស្សម្នាក់ គិតអ្វីសាមញ្ញ ធ្វើអ្វីសាមញ្ញៗ តែក្រោយពីបានឃើញនាងមក បានធ្វើឲ្យគាត់ផ្លាស់ប្តូរគ្រប់ឥរិយាបថដែលគាត់ធ្លាប់ធ្វើពីមុនមក។

ការឈឺចាប់នៃមនុស្សម្នាក់ៗ គឺបាត់បង់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ ដែលខ្លួនគិតថា ពួកគេមិនអាចខ្វះមនុស្សម្នាក់នេះបានឡើយ។ ប៉ុន្តែ ការឈឺចាប់នេះ វាមិនទាន់ស្មើនឹងការឈឺចាប់នៃការបាត់បង់មនុស្សដែលអាចធ្វើឲ្យអ្នកជំនាន់ក្រោយទទួលបានសេចក្តីសុខអស់កាលដ៏យូរនោះទេ។

\

ទោសនៃសុរា

សុរាជាផ្នែកមួយនៃការបំផ្លាញសតិបញ្ហារបស់មនុស្ស។

ទំនាយហោរា

    ទំនាយហោរានេះ មិនមែនតែងមកឲ្យមានជំនឿយ៉ាងមុតមាំជាមួយនឹង ការសាក់ អាវយន្ត និងការទស្សន៍ទាយនោះទេ។ នេះគ្រាន់តែសរសេរនៅហេតុការណ៍ ដែលចាស់ទុំបុរាណមានទំនៀមនិយម មុននឹងធ្វើអ្វី និងចរយាត្រាទៅណាមកណា ត្រូវតែយកក្បួនយកមកគិតគូជាមុន។ នេះជាហេតុផលដែលខ្ញុំបានតែងនិពន្ធនេះឡើង ប៉ុន្តែ ក្នុងនាមយើងជាពុទ្ធសាសនិកជន យើងត្រូវតែគិតឲ្យបានច្បាស់លាស់មុននឹងជឿ ឬមុននឹងធ្វើអ្វីមួយ។ ព្រោះថា ព្រះសម្ពុទ្ធទ្រង់បានត្រាស់សម្តែងថា "ពេលណា សត្វទាំងឡាយប្រព្រឹត្តិល្អដោយកាយ វាចា ចិត្ត ពេលនោះ ជានក្ខត្តរឹតល្អ ជាមង្គលល្អ ជាពេលភ្លឺស្វាំងល្អ ជាពេលនៃអរុណរះល្អ ជាខណៈល្អ ជាព្យាយាមល្អ" ទាំងនេះហើយ ក្នុងនាមយើងជាអ្នកកាន់គោរពរាប់អានព្រះពុទ្ធសាសនា យើងត្រូវតែ ជឿជាក់ថា ពេលដែលយើងធ្វើល្អគ្រប់យ៉ាង ទោះបីយើងទៅដល់កន្លែងណា ក៏យើងបានសេចក្តីសុខគ្រប់ប្រការ។     ហេតុដូច្នេះ.......

ស្ពាននាគ ឬ ស្ពានព្រះទិស ឬ ស្ពានកំពង់ក្តី

ស្ពាននាគ ឬ ស្ពានព្រះទិស ឬ ស្ពានកំពង់ក្តី

  បុព្វបុរសខ្មែរក៏មានសមត្ថភាពពិសេសអាចសាងសង់ស្ពានថ្មវែងៗ និងរឹងមាំអស្ចារ្យរាប់ពាន់ឆ្នាំ នៅរាយពាសពេញផ្ទៃប្រទេស

.....

       ស្ពានបុរាណមួយក្នុងចំណោមស្ពានបុរាណជាច្រើន ដែលបុព្វបុរសខ្មែរបានបន្សល់ទុកនៅពាសពេញផ្ទៃប្រទេស គឺស្ពានព្រះទិស ឬស្ពានកំពង់ក្តី។ ជាទម្លាប់របស់ប្រជាពលរដ្ឋទូទៅហៅថាស្ពានកំពង់ក្តី អ្នកខ្លះហៅថា ស្ពាននាគ ខ្លះទៀតហៅថាស្ពានប្រាប់ទិស ឬស្ពានព្រះទិស។

      ស្ពានព្រះទិស ឬស្ពានកំពង់ក្តី គឺស្ពានបុរាណមួយដែលបានកសាងនៅសម័យអង្គរ ចន្លោះចុងសតវត្សទី១២ ដើមសតវត្សទី១៣ ក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ជាព្រះមហាក្សត្រដ៏ល្បីល្បាញរបស់ចក្រភពខ្មែរនាសម័យ​ម​ហា​ន​គរដ៏រុងរឿង។

     ស្ពាននេះមានបណ្តោយប្រវែង៨៦ម៉ែត្រ (១០០ម៉ែត្រ) ទទឹងប្រវែង១៦ម៉ែត្រ និងកម្ពស់១១ម៉ែត្រពីបាតស្ទឹង រន្ធ​ត​ដេវចំនួន២១ និងសរសរចំនួន២០ ស្លាបស្ពានទាំង៤ មានប្រវែងខុសៗគ្នា ដែលក្នុងនោះស្លាបខាងពាយ័ព្យប្រ​វែ​ង​២២​ម៉ែត្រ និងកម្ពស់៥ម៉ែត្រ។ ស្ពាននេះធ្វើអំពីថ្មបាយក្រៀមដែលមានកម្រិតជាតិដែកខ្ពស់ និងថ្មភក់។

     នៅ​ផ្នែកខាងលើលម្អដោយរចនាជាក្បាលនាគថ្មធំៗចំនួន៤ ជារូបចម្លាក់នាគក្បាល៩ នៅអមសងខាងក្បាលស្ពា​ន​ទាំង២។ បង្កាន់ដៃ និងថ្មគោលចំនួន៤ ធ្វើអំពីថ្មភក់ ថ្មគោល២ ខាងលិចមានម្ខាងឆ្លាក់រូបយក្សជាឆ្មាំ និងម្ខាងទៀ​តជារូបទេវតាដូចចម្លាក់ទ្វារបាលតាមប្រាសាទសម័យបាយ័នដែរ។

        ស្ពានព្រះទិស ឬស្ពានកំពង់ក្តី ស្ថិតនៅលើផ្លូវបុរាណតភ្ជាប់ពីអង្គរទៅខេត្តខ័ណ្ឌផ្សេងៗនៅភាគអាគ្នេយ៍នៃរាជ​ធា​នីអង្គរ ឆ្លងកាត់ស្ទឹងជីក្រែង។ បច្ចុប្បន្នស្ពាននេះ ស្ថិតនៅភូមិកំពង់ក្តី២ ឃុំកំពង់ក្តី ស្រុកជីក្រែង ខេត្ត​សៀ​ម​​រាប តាមបណ្តោយផ្លូវជាតិលេខ៦។

      ក្រៅពីស្ពានបុរាណកំពង់ក្ដី ឬស្ពានព្រះទិស នៅមានស្ពានបុរាណជាច្រើនទៀតក្នុងនោះតាមបណ្ដោយផ្លូវជាតិ​លេខ​៦ មានស្ពានបុរាណប្រមាណ២០ និងស្ពានបុរាណប្រមាណ២០ទៀត នៅតាមផ្លូវសម័យមហានគរសម្រាប់​ត​ភ្ចាប់រាជ​ធានីអង្គរទៅកាន់ប្រាសាទព្រះខ័នកំពង់ស្វាយ​ឯខេត្ដព្រះវិហារ ។ ប៉ុន្ដែនៅក្នុងនោះស្ពានបុរាណចំ​នួ​ន៥ ជាពិ​សេ​ស​ «ស្ពានតាអុង» នៅតាមកំណាត់ផ្លូវក្រា​លក្រួសក្រហម ពីប្រាសាទបឹងមាលា ស្រុកសា្វយលើ ទៅឃុំខា្វវ ស្រុកជី​ក្រែង កំពុង​ស្ថិតនៅ​ក្នុង​សភាពទ្រុឌទ្រោម និងកំពុងគំរាមកំហែងដោយសារថយន្ដធំៗ។